درد های واقعی زایمان و تن ارامی در زایمان

درد های واقعی زایمان و تن ارامی در زایمان

 

درد زایمان واقعی چیست:
- منظم هستند و با زمان بر شدت آنها افزوده می شود و فاصله بین دردها کمتر می شود.
- حین تغییر وضعیت یا استراحت از بین نمی رود.
- در امتداد بالای شکم کشیده می شود. می تواند درد در ناحیه کمر متمرکز شود (در اینصورت توصیه می شود بیشتر در وضعیت سجده قرار گیرید)
- می تواند به همراه پارگی یا نشت کیسه آب (پرده های جنینی) باشد.
- گاهی تنها روش تشخیص دردهای زایمانی مراجعه به پزشک یا ماما و یا رفتن به بیمارستان از طریق معاینه داخلی و ثبت انقباضات زایمانی و تحت نظر قرار گرفتن برای چند ساعت می باشد.
بدانید که زمانیکه انقباض صورت می گیرد عضله رحم سفت شده و جنین را به سمت دهانه رحم هل می دهد. انقباض زایمانی اولا با درد همراه است ثانیا مابین هر دو انقباض یک دوره استراحت وجود دارد. یعنی رحم بعد از چند ثانیه که بین ۲۰ تا ۵۰ ثانیه طول می کشد کاملا نرم و بدون درد می شود که در ابتدا فاصله هر استراحت می تواند هر نیم ساعت باشد و هر قدر به زمان تولد نوزاد نزدیکتر شود فاصله بین دردها کمتر و بر شدت آن افزوده می گردد.
نکته: برای تشخیص انقباض زایمانی با نوک انگشت خود گونه و پیشانی خود را لمس کنید. تفاوت حسی این دو قسمت را مشاهده کنید. گونه نرم و پیشانی سفت است. حین یک انقباض زایمانی بالای رحم که بدان قله رحم نیز گفته می شود مثل پیشانی سفت و در زمان استراحت مثل عضله گونه نرم است.
در صورت مشاهده موارد زیر به پزشک یا مامای خو اطلاع داده یا به بیمارستان مراجعه کنید:
- فاصله انقباضها نزدیک به هم و شدت آن بسیار زیاد باشد یا اینکه استراحتی مابین انقباضها وجود نداشته باشد.
- به اندازه کافی حرکت جنین را احساس نکنید.
- کیسه آب پاره شده باشد. ممکن است مقدار مایع دفع شده کم یا با حجم زیاد باشد. در صورت پارگی کیسه آب ترجیحا به حالت ایستاده قرار نگیرید و یا به بیمارستان مراجعه کنید.
- خونریزی شروع شود.
تن آرامی در زایمان
اضطراب در روند دردهای زایمانی حلقه معیوب ایجاد می کند و مانع ترشح طبیعی هورمون های زایمانی می شود. توجه به آرامش روانی و خود مراقبتی حین لیبر ( مراحل مختلف زایمان تا تولد نوزاد) گامی موثر در راستای ارتقای سلامت مادر و نوزاد است. یکی از مهارتهایی که در طول زایمان تاثیر بسیار مفید دارد تکنیک ریلکسیشن یا تن آرامی است. این تکنیک یک ترفند روانی معجزه آساست و روشی جهت کاهش اضطراب که شامل یک سری تعلیمات و حرکاتی است که در راحت شدن از وضعیت هایی که کشش های عصبی ایجاد می کند موثر است.
در دنیای پر استرس امروز یادگیری این روش به اندازه یادگیری اصول کمک های اولیه لازم است. در دوران بارداری این تمرینات به مادر کمک می کند تا با شل کردن و کنترل عضلات دست پیدا کند تا بدین طریق باعث کاهش دردهای عصبی گردد و بر خستگی چیره شود و به یک خودآگاهی از بدن برسد و بدین ترتیب هماهنگی بین ذهن و بدن ایجاد می شود و ارتباط مادر و جنین عمیق تر می شود.
در زمان زایمان این تمرینات باعث کاهش گرفتگی عضلات می شود و از مصرف بیش از حد انرژی جلوگیری می کند. با شل کردن عضلات انقباضات رحمی تاثیر بیشتری خواهند داشت و زمان زایمان کم می شود و ترس کاذب از آن از بین می رود.
بطور کلی این روش باعث افزایش ترشح اندروفین و کاهش ترشح هورمونهای استرس می شود. کاهش اضطراب مادر را تبدیل به فردی متعادل، کارآمد، با کفایت و مهربان می کند که لازمه نقش مادری است.
با این روش ذهن آرام آرام به مرحله خاموشی و سکون می رسد. ذهن وقتی آرام باشد جسم همه مسوولیتها را به عهده می گیرد: تنفس و فشار خون و ترشح اسید معده کاهش می یابد و امواج آلفای مغز گسترش می یابد.
بدانید که این تکنیک خواب نیست. بلکه وضعیت فوق خودآگاهی است. در این حالت مغز خیلی خوب کار می کند ( این تکنیک روش درمانی است که از طرف سازمان جهانی بهداشت برای ارتقا کیفی سلامت پیشنهاد شده است)
مرحله بعد از relaxationپرورش دادن تمرکز، تخیل و تجسم و مثبت اندیشی در ذهن است. این تمرین حین بارداری و زایمان به مادر کمک می کند تا از موقعیت هایی که می ترسد یک تصویر زیبا و آرام در ذهن خود تجسم کند و به یک تمرکز درونی برسد.
اگر بتوانیم ذهن را کنترل کنیم همه چیز بدست می آوریم. انسان چیزی می شود که به آن می اندیشد. به چیزهایی که نمی خواهید فکر نکنید. زیرا جذب می شود! ما از نیوتن یاد گرفتیم که زمین جاذبه دارد، یکی از خاصیت های ذهن ما جاذبه است.
فکرهایی که در ذهن ما می آید قدرت جاذبه دارد. اگر در گرایشهای منفی باشیم ذهن به سمت منفی می رود. پس خلاف قانون جاذبه مثبت اندیشی نروید. مغز ما دارای توانمندیهای فوق العاده است. اگر کمی به درون برویم و بدان آگاه شویم کاملا قادریم دنیای اطراف خود را بدون ضرر و زیان به دیگران باب میل خود بسازیم.
ما هر چیزی را که بخواهیم بدان برسیم، اگر تصویرسازی کنیم، منتهی تصویری واضح، روشن و عقلایی، به آن می رسیم.
ای برادر تو همه اندیشه ای مابقی خود استخوان و ریشه ای
گر گل است اندیشه تو گلشنی ور بود خاری تو هیمه گلخنی
یک تمرین ساده:
در صورت بروز اضطراب حین لیبر، چشمان خود را ببندید. عضلات صورت خود را شل کنید. به تک تک عضلات صورت توجه کنید و لبخند بزنید و احساس کنید این لبخند در تمام صورت شما پخش شده است و ذهنا بگویید "صورت من می درخشد" و یک نفس عمیق بکشید. سپس آگاهی را معطوف کنید به کف پاها و احساس کنید آب گرم و ملایم از کف پاها وارد بدن یم شود و تک تک اعضای بدن را شستشو می دهد و سپس تنش ها و گرفتگی ها و افکار منفی از همان مسیر به طرف پایین برمی گردد و به طرف پاها رانده می شود و از کف پاها خارج می شود و سپس با بازدم عمیق چشمانتان را مثبت تر از همیشه باز کنید.

وقتی سعی کنید با تجارب حسی خود آشنا شوید سرعت فعالیت شما بصورت طبیعی کند می شود و در نتیجه به آرامش درونی می رسید و این آرامش تاثیر عمیقی بر اولین تجارب کودک نسبت به دنیای بیرون دارد.
مادران باردار حین بارداری بخصوص در زمان زایمان درون گراتر می شوند و راحت تر می توانند با تجارب حسی ظریف خود آشنا شوند. مادر در حین زایمان از دو کانال توسط نور الهی محافظت می شود. لایه روحی خودش و جنینش! و شاید به همین خاطر است که گفته می شود هر دعایی حین زایمان برآورده می شود!
تنفس در زایمان
از جمله روشهای مفید حین لیبر کنترل بر تنفس است. اکسیژن مهمترین ماده ای است که جنین و مادر حین لیبر به آن نیاز دارند. بهترین دوست مادر و جنین حین لیبر تنفس است. تنفس پل ارتباطی بین جسم و ذهن است. نه تنها تعادل بین گازهای خونی در مادر و جنین را تسهیل می کند، بلکه فکر مادر را نیز از درد منحرف می کند. مغز ما فقط قادر به گرفتن یک پیغام است. زمانیکه مادر، بخصوص حین انقباضها به نفسها متمرکز می شود، مانع انتقال سیگنالهای درد از مسیر طناب نخاعی به مغز می گردد.
بنابراین توصیه می شود که:
- آگاه به نفس هایتان باشید. حین انقباض های زایمانی آگاه به ورود و خروج هوا از بینی شوید و سعی کنید نفسهایتان شکمی و عمیق شود (با هر دم شکم منبسط و با هر بازدم کمی منقبض می شود). هر زمان گرفتن دم شکمی برایتان مشکل شد، یک بازدم طولانی انجام دهید. دم خودبخود ایجاد می شود.
به تدریج زمانی فرا می رسد که دیگر دم و بازدم شکمی عمیق مشکل است. بنابراین توصیه می گردد دم ها را منقطع کنید. مثلا باشمارش ۳ دم یک بازدم عمیق، ۴ دم یک بازدم عمیق و ...
- می توانید این نوع تنفس را با یک تصویر ذهنی ایجاد کنید. مثلا دردها مانند یک موج آرام آب است و همراه با دم های منقطع این موج به قله های خود می رسد و همراه با بازدم موج تمام می شود.
- در مراحل پایانی (مرحله گذر) می توان آگاهی را معطوف به بازدم ها کرد. یعنی بدون توجه به دم، حین هر انقباض بازدمهای منقطع مثل فوت کردن شمع یا فوت کردن یک پر تصویری را با دهان نیمه بسته انجام داد.

بنابراین نکته بسیار مهم در تنفس ها آگاه ماندن به هر دم و بازدم است تا از این طریق ذهن نسبت به درد منحرف شود. در نتیجه پذیرش درد بیشتر و زمان آن کوتاهتر می شود.
- حین خروج جنین توصیه می شود اولا قبل از نیاز به زور، به هیچ وجه زور زده نشود ثانیا زور به صورت بازدم های کوتاه باشد تا فشار از روی پرینه برداشته شود و آسیب به ماهیچه های مذکور وارد نشود (رجوع شود به مراحل مختلف زایمان)

خوشبختي داشتن بيشترين ها و بهترين ها نيست ،خوشبختي رضايت از وضعيت موجود وداشتن آرامش است

ارتباط با ما

 فلاورجان  بلوار طالقانی - شبکه بهداشت و درمان فلاورجان - تلفن   ۵-۷۴۲۱۱۰۱

پنل ۴

test4